กาลครั้งหนึ่ง....

แสงไฟสลัวในห้องแคบๆ กับเสียงเพลงบรรเลงเบาๆ ที่ดูน่าจะขับกล่อมให้เธอล่องลอยไปด้วยความสงบ เช่นเดียวกับกิริยาที่แสดงออกมา สีหน้าเรียบเฉย แววตาเงียบงัน ทว่าหัวใจเต้นเร่า ไม่ได้จังหวะ เธอแอบถอนหายใจ ในหลายๆครั้งที่เขาเผลอ และแอบมองดูเขาในหลายๆครั้งที่เขาเผลอเช่นกัน
ความเงียบเข้าปกคลุมความสัมพันธ์ของทั้งสอง ตั้งแต่วินาทีที่เธอสารภาพรักเขาไปจนหมดเปลือก และเขาปฎิเสธ
ในช่วงเวลานั้น กติกาและคำสัญญาของการคงสภาพสถานะของทั้งสอง ถูกยกขึ้นมา เพื่อขอให้ทุกอย่างดำเนินความผูกพันธ์ไปตามปกติ เธอสัญญา เขาสัญญา

เวลาเดินหน้าต่อไป

ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็น่าจะเดินหน้าต่อไปเช่นกัน
หากแต่เพียงชั่วข้ามคืน ใครจะรู้ เวลาของทั้งสองเหมือนเดินย้อนกลับ
เงียบงัน ห่างไกล และไม่มีใครพูดถึงเรื่องวันนั้นอีก
สำหรับเธอแล้ว
 “ไม่พูดไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึก”

Comment

Comment:

Tweet

เขาควรจะรู้สึก

#1 By kling (125.25.43.62) on 2011-04-10 00:52